Kahulugan
at Kalikasan ng Pagsusulat
Ang pagsulat ay
sinasabing may dinaraanang proseso bago ito mabuo at maipahatid ang mensahe sa
kanyang mambabasa. May iba’t-ibang pagpapakahulugan din sa salitang pagsulat at
narito ang ilang depinisyon nito:
Ang pagsulat ay gawa ng isang manunulat o anumang pagpapahayag na gamit ang mga letra ng alfabeto.
Ang pagsulat ay may letra o mga simbolo na nakasulat o nakalimbag sa ibabaw ng papel para katawanin ang mga tunog at ang mga salita ng isang wika.
Ang pagsulat ay isang proseso ng pagtatala ng mga karakter sa isang midyum na may layuning makabuo ng mga salita.
Nasasakop din ng pagsusulat ang lahat ng natutuhang kaalaman na nakapaloob mula sa nabasa at sa narinig. Kailangan dito ang pagsasanay upang malinang nang husto ang kasanayan sa pagsusulat.
Bago magawa ito, mahalaga na magkaroon
ka muna ng kaalaman sa iba’t-ibang pananaw sa proseso ng pagsusulat.
Sosyo-Kognitibong
Pananaw sa Pagsusulat
Ayon kat R.T. KELLOGG (1994), ang pag-iisip ay kasama ng set ng mga kasanayang pampag-iisp na lumikha, magmanipula at makipagtalastasan sa iba ng personal na simbolo ng pag isip.
Halos ganito rin ang depinisyon ni GILHOOLY (1982, p.1), at sinabi niya na sa pag-iisip bilang set ng mga proseso, ang mga tao ay bumubuo, gumagamit at nagbabago ng panloob na simbolikong modelo.
Sinabi pa ni KELLOGG na ang pag-iisip at pagsusulat ay kakambal ng utak.
Ang pag-aaral ng pagsulat ay may bentahe kaysa sa pag-aaral ng paglutas ng mga problema, pagbuo ng pagpapasya at gawain sa pangangatwiran. Isang bentahe nito ay ang mayamang produkto na ginagawa ng mga manunulat.
Binanggit pa ni KELLOGG na may ilang argumento sa pag-aaral ng pagsulat;
Una, ang kalidad ng pagsulat ay hindi matatamo kung walang kalidad ng pag-iisp. Ang pag-iisip na mabuti ay maaaring hindi sapat na kondisyon para makasulat nang maganda subalit tiyak na lilitaw pa rin ang kinakailangang kondisyon.
Ikalawa, ang pagsulat ay isang instrumento para mag-isip. Sa pagsulat ng isang paksa natututong mag-isip ang isang tao tungkol sa kanyang paksa.
Ikatlo, kasama sa pagsulat ang apat na kognitibong operasyon na gumaganap ng tungkulin sa lahat ng gawaing pampag-iisip. Bilang pangwakas, ang tatak ng pag-iisip ay ang pagsisikap o pagpupuyagi.
May mga sumunod pang modelong kognitibo at ang PINAKAMAKABULUHAN ay ang modelo nina BEREITER at SCARDAMALIA (1987). Nagbigay sila ng dalawang panukala sa pagbuo ng pagsulat.
Ang isang modelo ay nakatuon sa baguhang manunulat na isinusulat lamang ang nalalaman gaya ng simpleng pagsasalaysay,
At ang ikalawang modelo ay nakatuon sa mga bihasang manunulat na ang layunin ay mailipat ang nalalaman gaya ng ekspositoring pagsulat.
Nagkaroon din ng problema rito kung paano maipapakita ang proseso ng pagsulat at kung kailan nagsisimulang magsulat ang manunulat.
Ang pagsulat ay gawa ng isang manunulat o anumang pagpapahayag na gamit ang mga letra ng alfabeto.
Ang pagsulat ay may letra o mga simbolo na nakasulat o nakalimbag sa ibabaw ng papel para katawanin ang mga tunog at ang mga salita ng isang wika.
Ang pagsulat ay isang proseso ng pagtatala ng mga karakter sa isang midyum na may layuning makabuo ng mga salita.
Nasasakop din ng pagsusulat ang lahat ng natutuhang kaalaman na nakapaloob mula sa nabasa at sa narinig. Kailangan dito ang pagsasanay upang malinang nang husto ang kasanayan sa pagsusulat.
Bago magawa ito, mahalaga na magkaroon
ka muna ng kaalaman sa iba’t-ibang pananaw sa proseso ng pagsusulat.
Sosyo-Kognitibong
Pananaw sa Pagsusulat
Ayon kat R.T. KELLOGG (1994), ang pag-iisip ay kasama ng set ng mga kasanayang pampag-iisp na lumikha, magmanipula at makipagtalastasan sa iba ng personal na simbolo ng pag isip.
Halos ganito rin ang depinisyon ni GILHOOLY (1982, p.1), at sinabi niya na sa pag-iisip bilang set ng mga proseso, ang mga tao ay bumubuo, gumagamit at nagbabago ng panloob na simbolikong modelo.
Sinabi pa ni KELLOGG na ang pag-iisip at pagsusulat ay kakambal ng utak.
Ang pag-aaral ng pagsulat ay may bentahe kaysa sa pag-aaral ng paglutas ng mga problema, pagbuo ng pagpapasya at gawain sa pangangatwiran. Isang bentahe nito ay ang mayamang produkto na ginagawa ng mga manunulat.
Binanggit pa ni KELLOGG na may ilang argumento sa pag-aaral ng pagsulat;
Una, ang kalidad ng pagsulat ay hindi matatamo kung walang kalidad ng pag-iisp. Ang pag-iisip na mabuti ay maaaring hindi sapat na kondisyon para makasulat nang maganda subalit tiyak na lilitaw pa rin ang kinakailangang kondisyon.
Ikalawa, ang pagsulat ay isang instrumento para mag-isip. Sa pagsulat ng isang paksa natututong mag-isip ang isang tao tungkol sa kanyang paksa.
Ikatlo, kasama sa pagsulat ang apat na kognitibong operasyon na gumaganap ng tungkulin sa lahat ng gawaing pampag-iisip. Bilang pangwakas, ang tatak ng pag-iisip ay ang pagsisikap o pagpupuyagi.
May mga sumunod pang modelong kognitibo at ang PINAKAMAKABULUHAN ay ang modelo nina BEREITER at SCARDAMALIA (1987). Nagbigay sila ng dalawang panukala sa pagbuo ng pagsulat.
Ang isang modelo ay nakatuon sa baguhang manunulat na isinusulat lamang ang nalalaman gaya ng simpleng pagsasalaysay,
At ang ikalawang modelo ay nakatuon sa mga bihasang manunulat na ang layunin ay mailipat ang nalalaman gaya ng ekspositoring pagsulat.
Nagkaroon din ng problema rito kung paano maipapakita ang proseso ng pagsulat at kung kailan nagsisimulang magsulat ang manunulat.
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento